4

رادمانیوس ۴

تاریخ را اگر با حوصله ورق بزنید ،یعنی اگر به جای نگاه کردن به عکس ها،با دقت در احوال گذشتگان جستجو کنید،متوجه می شوید که رفتار اشتباهی و بی فکر،در هزارسال اخیر برای همه بزرگان دردسرساز بوده است .
یکی از بارزترین نمونه های این رفتار ،جنون نادرشاه افشار است که یک شبه نصف اهالی دهلی را به خاطر شورش دوتا سرباز ،از زیر تیغ گذراند،حالا نصف نصف هم که نه ولی خیلی از مردم بیگناه گرفتار رفتار پرخاشگرانه مدیری باهوش شدند که می توانست دو کشور را در امن و آرامش به صلح برساند .
راستش عین همین رفتار را خیلی جاهای دیگر می بینیم ،پادشاهی ،وزیری ، سرکرده سپاهی،مدیری خشمگین می شود ،البته حق هم دارد و عصبانیت چیز غیرانسانی یاغریبی هم نیست ،هرچند بعد هم رفتار دیوانه وارش را با رفتار قاطعانه اشتباه می گیرد و جنگ می ا فروزد و کشته می شود.
اما برعکس این رفتار هم در تاریخ هست، مثلا کنش کریمخان زند که درست بعد از نادر روی تخت می نشیند و مدیری توانا و قاطع می شود،هم کشور را یک پارچه می کند،هم پسران نادر را همین گوشه موشه ها زیر سایه خودش نگه می دارد وهم با طایفه های شورشی دوروبر،معامله هایی درخور می کند و آرامش را به ایران می آورد و دست آخرهم برای خودش در کاخ کوچکش در شیراز به عدالت و صلح مدتی حکمروایی می کند.
لازم است بگویم که رفتار کریمخان نه مثل رفتار مثلا احمدشاه انفعالی بوده و نه مثل نادرشاه با پرخاشگری کار دست خودش داده و همین هم هست که شرایط تحت مدیریتش در صلح و آرامش مانده ؟
البته اهالی رادمان هم در حال حاضر همین رفتار قاطعانه را در مقابل رفتار انفعالی و پرخاشگرانه پیشنهاد می کنند و گمانم همه ما گاهی باید سر کلاس های هوش هیجانی شان به گذشته خودمان فکر کنیم.