10

۵ راه برای تقویت تاب آوری در محیط کار

پنج راه برای تقویت تاب آوری در محیط کار

نوشته   Rich Fernandez

در حال حاضر طبق آمار مراکز پیشگیری و کنترل بیماری ها، یک چهارم کل کارمندان شغل شان را عامل استرس زای شماره یک زندگی شان می دانند و سازمان بهداشت جهانی هم استرس را “اپیدمی جهانی قرن ۲۱ ام” نامیده است.

بسیاری از ما نیز می دانیم که علت این امر، کار بی وقفه، دائم در ارتباط بودن و فرهنگ کاری خواهان عملکرد بالاست. از آنجایی که سرعت و سختی فرهنگ کاری کنونی احتمالاً تغییر نخواهد کرد، کسب مهارت‌های تاب آوری برای هدایت مؤثر زندگی کاری بیشتر از همیشه اهمیت پیدا کرده است.

هنگام کار به عنوان مدیر آموزش و توسعه ی سازمانی در Google، eBay و J.P. Morgan Chase و نیز در کار فعلی ام به عنوان هم بنیانگذار شرکت مشاوره ای Wisdom Labs ، بارها و بارها شاهد این بوده‌ام که منعطف ترین افراد و تیم ها هم شکست را تجربه می کنند، اما به میزانی که شکست می‌خورند، یاد می گیرند و رشد می‌کنند.

در چالش قرار گرفتن- گاهی هم از نوع شدید- جزئی از چیزیست که تاب آوری را به عنوان یک مجموعه مهارت، بیدار و فعال می‌کند.

بیش از پنج دهه پژوهش اشاره به این حقیقت دارد که تاب آوری به وسیله ی نگرش‌ها، رفتارها و حمایت های اجتماعی که می توانند توسط هر کسی پذیرفته و ترویج شوند، ایجاد شده است. عواملی که منجر به تاب آوری می شوند مثبت نگری را نیز در پی دارند؛ یعنی توانایی حفظ تعادل و مدیریت کردن هیجانات شدید یا دشوار. خبر خوب این است که چون مجموعه ای یکپارچه از رفتارها و مهارتها حول تاب آوری وجود دارد، تاب آوری بیشتر را می توانید یاد بگیرید.

کسب مهارت‌های تاب‌آوری در بسترهای کنونی کار، در یک محیط خلاء ممکن نیست، بلکه در مواجهه با موقعیت‌های واقعی استرس زا امکان پذیر است، با این حال شناختن و مدیریت کردن برخی از عواملی که سبب می شوند خستگی و فشار زیادی را در محل کار حس کنیم، اهمیت دارد.

فرهنگ کاری امروز ما بازتاب مستقیمی از پیچیدگی‌ها و مطالبات فزاینده در مواجهه با کسب و کارهای جهانی است. در مطالعه ای توسط انستیتو   IBMدرباره ارزش کسب و کارها در اواخر سال ۲۰۱۵، یک نظرسنجی از ۵۲۴۷ مدیر کسب و کار از ۲۱ صنعت در بیش از ۷۰ کشور گزارش داد که “محدوده، اندازه و سرعت”  کسب و کارهاییشان بطور شتابان در حال گسترش می‌باشد، بخصوص اینکه مزیت رقابتی موجود، همواره به وسیله ی تکنولوژی و مدل های کسب و کاردر حال تغییر ، بطور دائم مختل می‌شود. نتیجه این می شود: شوریدگی در کار .

بنابرین حفظ انسجام و پاسخگویی به تغییرات در کار، در هر زمان و مکان، تلاش خیلی زیادی را می طلبد درحالیکه طبق نظرسنجی جهانیِ Human Capital Trends در سال ۲۰۱۴، توسط شرکت Deloitte، ۵۷ درصد از پاسخ دهندگان اظهار داشتند که سازمان های آن‌ها عملکرد ضعیفی در کمک به مدیران در مدیریت زمانبندی‌های فشرده، و نیز کمک به کارمندان در مدیریت جریان اطلاعات، دارند و نیازی فوری به پرداختن و چاره جویی برای این چالش ها وجود دارد.

واضح است که استرس و خستگی بیش از حد ارتباط به سرعت تغییرات بالا و فشردگی موجود در کار دارد و سختی کار به طور جهانی در حال افزایش است. یک نظرسنجی از ۱۰۰ هزار کارمند در آسیا، اروپا، آفریقا و آمریکای شمالی و جنوبی، نشان داد که ۸۲٫۶ درصد از برنامه های حمایتی کارکنان ، مربوط به سلامت عاطفی کارمندان برای افسردگی کارمندی، استرس و اضطراب در سال ۲۰۱۴ بوده ، درحالیکه این مقدار در سال۲۰۱۲ به میزان ۵۵٫۲ درصد بوده است. همچنین اخیراً در مقیاسی بزرگتر، در نظرسنجی گسترده ای از بیش از ۱٫۵ میلیون کارمند در ۴۵۰۰ شرکت از ۱۸۵ کشور، که به عنوان بخشی از Global Corporate Challenge انجام شده نشان داد تقریباً ۷۵ درصد نیروهای کار، سطوح متوسط تا بالای استرس را تجربه کرده اند و به طور خاص تر ۳۶ درصد احساس فشار بسیار شدیدی را در محیط کار گزارش کردند و بیش از ۳۹ درصد هم سطوح متوسطی از استرس را اظهار داشتند و این سطوح فزاینده ی استرس در محل کار، باید باعث نگرانی شود زیرا ارتباطی مستقیم و مخرب بین استرس منفی با سلامتی و بهره وری وجود دارد.

در این بین تفاوت مهمی که باید مورد توجه قرار گیرد این است همه ی استرس هایی که ایجاد می شوند یکسان نیستند و حتی برخی از گونه های استرس ممکن است اثر مثبتی هم روی تندرستی و بهره وری داشته باشند. “استرس خوب” یا چیزی که گاهی “استرس خوشحال کننده” نیز نامیده می شود (منشأ یافته از لغت یونانی eudemonia) نشان می دهد که برخی گونه های استرس می توانند ما را سالم تر کنند، برانگیزانند تا بهترینمان باشیم و کمک کنند تا در اوج عملکرد مان کار کنیم.

یک روش مفید برای فهم این موضوع، توزیع استرس روی یک منحنی زنگوله ای شکل است. درست قبل از قله یا اوج عملکرد بالا، جاییست که استرس موجب انگیزش ما می شود و اثرات ناسالم استرس را آن زمانی دریافت می کنیم که استرس را بیش از حدِ تحمل، تجربه کنیم که نه تنها به خستگی مفرط منجر می شود بلکه بیماریهای مزمن را هم در پی دارد.

استرسی که ما را به تجربه ی دشواری یا هجمه ای زیان بار – درد و پریشانی- سوق می دهد، باید نگرانش باشیم زیرا به طور غیر مستقیم و نامطلوبی موفقیت کاری و شخصی را تحت تأثیر (منفی) قرار می دهد. مطالعه ی Global Corporate Challenge از بیش از ۱٫۵ میلیون کارمند، در سراسر جهان در طول یک دوره ی ۱۲ ساله نشان داد که برای مثال درحالیکه ۶۳ درصد از کارمندانِ دچار استرس شدید، بهره وری بالای میانگین را گزارش دادند، این مقدار در میان آنهایی که گفتند اصلاً دچار استرس نیستند به ۸۷ درصد افزایش می یابد. همچنین در همین مطالعه، ۷۷ درصد از کارمندان دچار استرس شدید، سطوح بالایی از احساس خستگی شدید ، و علائم هشدارِ اولیه ای از خستگی مزمن بلندمدت را گزارش دادند. درواقع خستگی شدید شاخص ملایمی از استرس مزمن است.

بنابرین باتوجه به مواردی که ذکر شد این سوال مطرح می شود که چطور می توانیم تاب آوری مان را ارتقا دهیم و در مواجهه با استرس های مخربِ شدید، مطالبات پیوسته در حال افزایش، پیچیدگی ها و تغییرات ، با انگیزه باقی بمانیم؟

اینجا برخی نکات بر مبنای دسته ای از پژوهش های اخیر در علوم اعصاب و علوم سازمانی و رفتاری آورده شده است:

 ۱: ذهن آگاهی را تمرین کنید

در دنیای کسب و کار افراد به طور روز افزونی توجه خود را به تمرین های آموزشِ ذهن که به ذهن آگاهی مربوط می شود معطوف کرده اند و دلیل خوبی هم برای اینکار خود دارند. برای مثال روانشناسان اجتماعی Laura Kiken  و  Natalie Shook یافته اند که ذهن آگاهی، تصمیم گیری و قضاوت صحیح و نیز حل هوشیارانه مسائل را تسهیل می کند، و دانشمندان علوم اعصاب شناختی Peter Malinowski  و  Adam Moore نیز یافته اند که ذهن آگاهی انعطاف آگاهانه را افزایش می دهد. روانشناسان سازمانیErik Dane  و  Bradley Brummel نیز یافته اند که در یک محیط کاری پویا، ذهن آگاهی حتی بیش از هر سه بعد دیگر مشارکت در کار – انرژی، تعهد و علاقه – در عملکرد کاری مؤثر است.

پژوهشگران طب پیشگیرانه، Kimberly Aitken و همکارانش دریافته اند که برنامه های آنلاین ذهن آگاهی، روی هم رفته در کاهش استرس کارمندی کارا و مؤثرند و به موازات افزایش تاب آوری و مشارکت در کار، سلامت کارمندی و عملکرد سازمانی افزایش پیدا می کند.

حال سوال این است که شما یا تیم تان چطور می توانید ذهن آگاهی را به داخل جریان و ریتم زندگی روزانه تان بیاورید؟ ما در Wisdom Labs یافته ایم که بکارگیری یادگیری چند منظوره و روش های توسعه مهارت- شامل ترکیبی از یادگیری با موبایل، آموزش در سایت، وبینارها و شبکه های یادگیری سیستم به سیستم، بزرگترین فرصت برای تمرین ذهن آگاهی است و باعث میشود ذهن آگاهی به عنوان یک مزیت اصلی سازمانی ایجاد شود. . شرکت کنندگان از لحاظ آماری، بهبود چشمگیر در میزان تاب آوری را گزارش کرده و می گویند که ابزارهای ذهن آگاهی و محتوی ارائه شده برای مدیریت استرس، بهبود همکاری و افزایش تندرستی بسیار مفید بوده است.

میتوان گفت قراردادن ذهن آگاهی در پروسه های مدیریت استعداد ؛ از قبیل استخدام ، آموزش مدیریتی، مکالمات کاری و توسعه ی رهبری اجتناب ناپذیر است، گرچه بیشتر سازمان ها هنوز در این سطح پذیرش نیستند.

در انتها تعدادی کتاب و اپلیکیشن برای دسترسی سازمان یافته به ذهن آگاهی پیشنهاد می شود، شامل :

کتاب Fully Present: The Art, Science and Practice of Mindfulness ” در حال بودن : هنر، علم و تمرین ذهن آگاهی”،

و کتاب Mindfulness: An Eight Week Plan for Finding Peace in a Frantic World.  “ذهن آگاهی؛ یک برنامه ۸ هفته ای برای یافتن آرامش در جهان آشفته”.

اپلیکیشن های مفید شامل ( البته محدود نمی شود به) Headspace، Spire، Mental Workout،  Calm، Whil و  Simple Habit. توجه داشته باشید که سِیری مخلوط از آموزش فردی و مجازی را برای ایجاد رفتار بهینه در نظر بگیرید.

 ۲: بار فعالیت‌های شناختی خود را دسته‌بندی کنید

برطبق یافته ی Shawn Achor هم بنیانگذار انستیتو Applied Positive Research و نویسنده کتاب مزیت شادی، ما در هر ثانیه ۱۱ میلیون بیت داده دریافت می کنیم، اما مراکز پردازش مغز ما در عمل، تنها می تواند ۴۰ بیت داده را در هر ثانیه به طور مؤثر پردازش کند.

طبق پژوهش های تازه انتشار یافته توسط جامعه ی روانشناسی آمریکا؛ یک روش کاربردی برای حل این موضوع این است که گرچه ما نمی توانیم مقدار داده هایی که دریافت می کنیم را کاهش دهیم، اما می توانیم به منظور بهینه سازی پردازش اطلاعات، فعالیت های شناختی مان را دسته بندی نماییم.  بنابرین در دسته بندی انواع مختلف فعالیت های کاری از قبیل ارسال ایمیل، جلسات طوفان فکری یا جلسات راهبردی و ملاقات های معمول کاری دقیق باشید. وقتی که شما می خواهید از یک گونه فعالیت  شناختی به نوع دیگری بپردازید؛ این تغییر سبب حواس پرتی شما می شود و بهره وری تان را ۴۰ درصد کاهش می دهد و عمل دسته بندی از طریق کاهش چرخش های شما روی انواع مختلف فعالیت های فکری می تواند به افزایش تمرکز و بازدهی شما کمک کند.  بنابرین تا جای ممکن از تغییر زمینه اجتناب کنید. همچنین فعالیت های خاص مربوط به یک کار (و نه بقیه) را در زمانهای خاصی در طول روز انجام دهید شبیه وقتی که زمانی اختصاصی را در طول روز برای تمرین جسمی در نظر می گیرید.

این رویکرد ممکن است به نظر برخی بیش از حد مقرراتی بیاید اما شرایط بهینه ای برای پردازش مؤثر اطلاعات و اتخاذ تصمیمات عالی به موازات کاهش فشار و فعالیت های شناختی، برای ما فراهم می کند.

 

 ۳: وقفه‌هایی برای کناره‌گیری (و استراحت از کار) اتخاذ کنید

در طول یک روز کاری مهم است که به قله ها و دره های انرژی و بهره وری توجه کنید. ما همگی چیزی را تجربه می کنیم که روانشناسان سلامت آن را ریتم های ساعتی ما، در تقابل با ریتم های شبانه روزی ما می نامند. تمرکز ذهنی، توجه و چرخه های انرژی معمولاً طولی ۹۰ تا ۱۲۰ دقیقه ای دارند، بنابرین مفید است با پایان یک چرخه، حتی برای دقایق اندکی از کارمان دور شویم تا انرژی و توجه لازم را بازنشانی کنیم. شواهد این رویکرد در کار Anders Ericsson دیده می شود، وقتی که متوجه شد نوازندگان ویولن مجازی، با پیروی از زمانهای استراحت در بین فعالیتشان، به وضوح نمی گذارند که زمان های تمرین بیشتر از ۹۰ دقیقه شود. این پژوهش پیشنهاد می کند که حفظ تعادل در فعالیتهای کاری از طریق درنظر گرفتن وقفه های زمانی کوچک برای خُرد کردن آن، می تواند انرژی بیشتر، وضوح ذهنی، خلاقیت و تمرکز و در نهایت افزایش ظرفیت تاب آوری را در طی روز کاری برای ما به ارمغان آورد. نتیجه نهایی و بلند مدت هم اینکه از این طریق می توانیم انرژی و شادابی مان را حفظ کنیم و از ایجاد فرسایش در دوره های چند روزه، چند هفته ای و چند ماهه پیشگیری نماییم.

 ۴: چابکی ذهنی را توسعه دهید

این امر- بدون تلاش خیلی زیاد – به معنای واقعی کلمه امکان پذیر است؛ بطوریکه هنگام تجربه های استرس زا، پردازش شبکه های عصبی را از حالت واکنش به هر فرد یا شرایط دشوار، به سمت پاسخ دهی (مناسب) به آنها تغییر دهیم. ویژگی چابکی ذهنی سبب می شود که به لحاظ ذهنی بتوانیم عوامل استرس زا را به حاشیه برانیم تا به طور مؤثری آنها را مدیریت کنیم. “به حاشیه راندن” استرس به معنای انکار یا سرکوب این حقیقت که ما فشار را احساس می کنیم نیست بلکه فرایندی است که ما را برای مکث (به موقع) و مشاهده ی رویداد (استرس زا) از دیدگاهی خنثی، و سپس سعی بر حل مشکل توانمند می کند. وقتی ما در مواجهه با تجربه ای استرس زا، بتوانیم آگاهانه قدمی به عقب برداریم (یعنی مکث کنیم) و افکار و احساساتمان را کاملاً مشخص نماییم، می توانیم به طور مؤثری توجه مان بجای مرور اتفاق در مغزمان به قسمت های ارزیابی کننده ی مغزمان چرخش دهیم.

به لحاظ ذهنی چابک بودن و به حاشیه راندن استرس، بخش اصلی مهارت تاب آوری، یعنی “انعطاف پذیری در پاسخ” را به ارمغان می آورد، که روانشناس مشهور Linda Graham آن را بصورت “توانایی مکث، به عقب رفتن، فکر کردن، تغییر نگاه، ایجاد گزینه ها و انتخاب خردمندانه ( و هوشمندانه)” شرح می دهد. ما اغلب این را به فرزندانمان وقتی ناراحت هستند  متذکر میشویم که شفاف و مشخص صحبت کنند. که اینکار با وقفه ایجاد کردن در مرکز احساست مغز ، مرکز تفکر را فعال میکند.  و این مهارت مکث ،یک مهارت ارزشمند برای هر محل کاری سختگیرانه با مطالبه ی عملکرد بالا ست.

 ۵: مهربانی و شفقت را گسترش دهید

بیشترین جنبه ی مغفول مانده در مجموعه مهارتهای تاب آوری، توانایی گسترش شفقت و مهربانی- هم نسبت به خود و هم نسبت به دیگران- است. طبق پژوهش انجام شده توسط مرکز Greater Good Science Center در دانشگاه برکلی، شفقت احساسات مثبت را افزایش می دهد، ارتباطات کاری مثبت را ایجاد و همکاری و تشریک مساعی را افزایش می دهد. برنامه های آموزش شفقت از قبیل برنامه ای که توسط CCARE دانشگاه استفورد ارائه شد، نشان داده است که برنامه های توسعه شفقت، شادی و تندرستی را افزایش و استرس را کاهش می دهند. همچنین اینکه شفقت و اثربخشی کاری در تضاد با هم نیستند، بلکه موفقیت فردی، تیمی و سازمانی به فرهنگ کاری شفقت آمیز متکی است.

سرانجام، زمان آن فرا رسیده است که این نتیجه را بگیریم که مجموعه ی وسیعی از مهارتها و رفتارها که تاب آوری را در محل کار افزایش می دهند، بازگشت سرمایه ی خوبی را موجب می شوند. در یک مطالعه منتشر شده توسط PwC در سال ۲۰۱۴، مشخص شد که ابتکارات و برنامه هایی که تاب آوری و محل کار سالم از لحاظ روانی را فراهم می کنند، به ازای هر دلار صرف شده ۲٫۳ دلار بازگشت سرمایه کردند (از طریق بازگشت های حاصل از هزینه های مراقبتی کمتر، افزایش بهره وری، کاهش غیبت کارکنان و کاهش تعدیل نیرو).

توان ایجاد تاب آوری، مهارتی است که به خوبی به شما در یک دنیای کاری مملو از استرس فزاینده کمک می کند و شرکت ها  هم از نیروی کار تاب آورتر منتفع میشوند ایجاد یک فرهنگ سازمانی که آموزش مهارت تاب آوری را تشویق و پشتیبانی می کند، از لحاظ اقتصادی بسیار منطقی است.

https://hbr.org/2016/06/627-building-resilience-ic-5-ways-to-build-your-personal-resilience-at-work